მოგზაურობა კახეთში

“როდესაც ისე გათენდა, რომ შეიძლებოდა საგნების გარჩევა, მე ნელ-ნელა გავემართე წინანდლიდან მახლობელ მთისკენ”
არტურ ლაისტი

თიბათვის თბილი ღამე კრთებოდა,
თვალებს იფშვნეტდა კავკასიონი,
აღმოსავლეთით ის მიდიოდა
და მიჰყვებოდა ზლაზვნით იორი.

განგებამ ისევ ინათა წითლად,
წინანდლის ვაზის მშვენება ვნახე,
ნეტარებაა ზაფხულში წვიმა,
როს მზე სხეულის დარაბებს ანგრევს.

ხევი ჩურჩულით მიამბობს მითებს,
ვისმენ ფრინველთა ჭიკჭიკს-მონამღერს,
როცა სოფელი იღვიძებს დილით,
მაშინ ავსებენ ღვინის ფიალებს.

და ჰა, ინათა აღმოსავლეთით,
მხოლოდ პატარა ღრუბელი მაბნევს,
მე მივყვებოდი ალაზნის  ჭალებს
და კავკასიის ამ ლამაზ მხარეს.

ალაზნის ნაპირს, ვერცხლისფერ ზონარს,
ტყეებს, სიმწვანეს უხვად მონაბერს,
სად ვენახების წყდებოდა ზოლი,
და იწყებოდა მთების სიმაღლე.

მოჩანდა ყვარლის სიმაგრე დიდი,
ენისელს ჩრდილი თავზე ეხურა,
იღიმებოდა ჯერ ნორჩი დილა
და კავკასიის ქედებს ეკვროდა.

აღმოსავლეთით მზე ოქროდ ენთო,
ვერცხლად დაფარა ალაზნის არე,
მთაზე გაშლილი თელავი იხმობს,
ცივ გომბორიდან მონაბერ ქარებს.

სინათლეა და სიცოცხლე ყველგან,
მაღლა თუ დაბლა, მიწაზე, ცაზე,
ელავს ალაზნის ჯიუტი ტალღა,
და იფერფლება ფერმკრთალი მთვარე.

06.11.2010.